چین کشوری با گذشته باستانی است که سنت های خود را حفظ و پیروی می کند و به همین دلیل می توان با مشاهده آنها از طریق منشور تاریخ ، اقدامات چین را درک کرد.
چین با استفاده از مدل سرکوب تبت به سکوت اویغور مسلمانان
بسیاری از جهان با Sun Tzu ، ژنرال ، استراتژیست و فیلسوف چینی که در قرن ششم یا چهارم قبل از میلاد زندگی می کرد ، آشنا هستند. این به خاطر پیروزی سان تسو بود که کشورش قدرتمندتر شد. وقتی بازنشسته شد ، رساله نظامی The Art of War را نوشت ، که یکی از محبوب ترین قطعه های سیاست و استراتژی است.
من بیش از یقین هستم که نخبگان حاکم چینی ، از جمله روسای خدمات مختلف ، کارهای Sun Tsu را خوانده اید. بنابراین ، ما می توانیم بسیاری از سنگ بنایهای رفتار چین را در نوشته های Sun Tzu بیابیم.
او می نویسد: بنابراین ، کسی که در اصول جنگ مهارت دارد ، دشمن را بدون انجام جنگ ، تسلیم می کند ، بدون دیوار و جنگ ، شهر را با دیوار جنگی دشمن می گیرد. و دشمن را به سرعت سرنگون می کند ، بدون جنگ طولانی. هدف او باید این باشد که همه در زیر بهشت دست نخورده باشد. بنابراین ، سلاح ها مبهم نخواهند شد و دستاوردها دست نخورده خواهد بود. اینها اصول برنامه ریزی حملات هستند.
یک اروپای ترامپیز: تغییر چین در چشمان اروپا
اگر چند وقت پیش می توان مفهوم "هنر جنگ" را فقط در بستر نبرد مسلحانه تصور کرد ، پس اکنون کشورها سعی می کنند با ارسال دیپلماتیک و مالی به اهداف خود برسند. به معنی میدان جنگ است ما می توانیم به این شکل نگاه کنیم: در یک زمان در تاریخ ما این امکان وجود داشت که با استفاده از زور قدرت را بر یک شهر یا کشور تصرف کنیم. با این حال ، اکنون می توان آن را با ابزارهای مالی انجام داد.
روش های مختلفی وجود دارد – از ابتدایی ترین آنها مانند رشوه گرفته تا موارد تصفیه شده تر مانند سرمایه گذاری ، کمک های مالی و وام. بدین ترتیب ، روش ابتدایی تر جنگ که از اسلحه استفاده می کند ، با یک نبرد مفصل تر جایگزین می شود ، اصلی ترین سلاح در آن پول است.
و منظورم موارد ارزان رشوه نیست. واقعیت بسیار پیچیده تر است ، و در ابتدا ، هیچ کس حتی جرات نمی کند به اهداف واقعی "نیکوکار" خود شک کند.
یکی از بزرگترین بازیکنانی که در این بازی شرکت می کند ، چین است.
طی دو دهه گذشته ، چین به بزرگترین وام دهنده جهانی تبدیل شده است که ادعاهای برجسته آن بیش از 5٪ تولید ناخالص داخلی جهانی است. درمجموع ، دولت چین و شرکتهای آن 1.5 تریلیون دلار وام مستقیم و اعتبار تجاری به بیش از 150 کشور جهان اهدا کرده اند.
از وارد کننده تا صادر کننده- هند برخاسته از صادرکننده دفاعی تحت دولت مود
این چین را به بزرگترین طلبکار جهان تبدیل کرده است ، و از سازمان هایی همچون بانک جهانی ، صندوق بین المللی پول یا تمام دولت های طلبکار OECD پیشی گرفته است. لازم به ذکر است که بسیاری از این وام های چینی تضمین شده اند ، به این معنی که وام از درآمد حاصل از صادرات به دست می آید ، به عنوان مثال ، از صادرات. مالدیو ، کنگو ، قرقیزستان ، کامبوج ، نیجر ، لائوس ، زامبیا ، ساموآ ، وناتو و مغولستان). "دیپلماسی وام" که بطور فعالانه در سالهای اخیر توسط چین به کار گرفته شده است ، با هدف دستیابی به نفوذ سیاسی در کشورهای آسیب پذیر "منطقه" آسیا و اقیانوسیه "انجام می شود.
به احتمال زیاد چین اگر سایر کشورها در حوزه منافع خود مشکلی نداشته باشند ، مهم نیست. همچنین ابراز اشتیاق به وام های بزرگ و یا کمک های مالی می کند زیرا در این صورت تنها زمانی زمان خواهد بود که چین در این کشورها عکس بگیرد.
خوشبختانه ، اکثر کشورها می توانند در برابر وسوسه کسب چنین پول آسان مقاومت کنند. ما می توانیم موازی با وام رهنی یا تجارت وام کوتاه مدت بکشیم. وام گرفتن آسان و تحقق پذیر است ، اما هنگامی که زمان بازگشت پول است ، پس از آن … مطمئناً چین در طی مذاکرات مربوط به بازپرداخت وام بسیار دوستانه و انعطاف پذیر خواهد بود.
Xi Dreading US، Japan از چین به عنوان ویتنام ، تایلند ، اندونزی برای فرصت ها
اگر شما قادر به بازگشت پول نیستید ، ما می توانیم مبلغ را کاهش دهیم یا حتی وام را نیز حذف کنیم ، اما برای انجام این کار ، ما از شما می خواهیم که این کار را انجام دهید. دقیقا چه چیزی می تواند از چین بخواهد – امکانات بی پایان است: با شروع شرایط سودآور تر در تجارت متقابل یا لابی بین المللی و پایان دادن به اجاره بلند مدت اشیاء خاص.
با این حال ، من قبلاً گفتم که بیشتر کشورها اینگونه نیستند. می خواهید با وام های بدوی چین ارتباط برقرار کنید ، اما این بدان معنی نیست که چین قصد متوقف کردن دارد. در عوض ، چین تصمیم گرفته است برای دستیابی به اهداف خود مسیری نسبتاً طولانی را طی کند و این جاده خطرناک ترین ، اما همچنین کاملاً پایدار و مؤثر است – سرمایه گذاری.
چین اکنون در چندین پروژه بزرگ سرمایه گذاری کرده است. من فقط چند مورد را ذکر خواهم کرد:
پاکستان سرمایه های بزرگی را دیده است: برای مثال ، 46 میلیارد دلار برای تبدیل شبکه های حمل و نقل و برقی پاکستان استفاده شده است. پروژه هسته ای کراچی K2 / K3 عمدتاً توسط دولت بانک اگزیم که بیش از 6.6 منتقل شده بود ، تأمین می شود. میلیارد دلار در سه مرحله پرداخت.
زیرساخت های حمل و نقل در اتیوپی نیز سرمایه گذاری دریافت کرد. این بیشتر در پایتخت کشور آدیس آبابا ، جایی که چین بخش اعظم پروژه های حمل و نقل را پشتیبانی می کند ، از جاده های گذرگاه جدید تا اولین سیستم مترو در جنوب صحرای آفریقا قابل مشاهده است.
از سال 2000 تا 2017 ، سری لانکا ، کشوری در بدهی جدی ، بیش از 12 میلیارد دلار از چین در قالب وام یا کمک هزینه دریافت کرده است. تا سال 2017 ، دولت سریلانکا از وام های دولت قبلی سنگین شده بود.
پروژه بندر هامانتوتا ، که در سال 2011 به پایان رسید ، توسط دولت چین تأمین شد که یک شرکت دولتی را برای انجام ساخت و ساز استخدام کرد. بندری که عمدتا کارگران چینی کار می کند. پس از ماهها مذاکره ، این بندر به همراه زمین های اطراف که 99 سال به اجاره چین صادر شده بود ، راه اندازی شد. این نشان دهنده اهداف واقعی چین است که هم اکنون در مجاورت هند بندری را بدست آورده است.
چین مورد مطالعه گسترده قرار گرفته است و نتیجه گرفته می شود که نگرانی های اصلی ناشی از اوضاع در پاکستان و سریلانکا است. جایی که "دیپلماسی وام" در چین به مرحله ای رسیده است که دولت های این کشورها مجبور شده اند اشیاء استراتژیک خود را به عنوان مثال بنادر یا پایگاه های نظامی به چین تحویل دهند.
بلاروس توافق نامه ای را با شاخه شانگهای توسعه چین امضا کرد. بانک در اواخر سال 2019 برای دریافت وام 450 میلیون یورو. این وام برای یک پروژه خاص در نظر گرفته نشده است و می تواند برای اهداف مختلفی از جمله بازپرداخت بدهی دولت ، حفظ ذخایر طلای و ارز بلاروس و تجارت بیشتر بین بلاروس و چین مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال یکی از بزرگترین پروژه ها این است که معروف ابتکار کمربند و جاده (BRI) که یک استراتژی توسعه جهانی است که در سال 2013 توسط چین اتخاذ شده است که توسعه زیرساخت ها و سرمایه گذاری های حداقل در 70 کشور و سازمان های بین المللی در آسیا ، اروپا و آسیا را پیش بینی می کند. [19659004دولتچینمیگویداینطرح"باهدفبهبودسازگاریمنطقهایوحمایتازآیندهروشنتر"انجامشدهاستبرخیازناظرانبابهرهبرداریازشبکهتجارتاینکشورآنراتسلطچینیدرامورجهانیمیدانندانتظارمیروداینپروژهدرسال2049بهپایانبرسد،کهاتفاقمیافتدهمزمانبا100سالگردجمهوریخلقچین
در حال حاضر ، چین با 138 کشور و 30 سازمان بین المللی توافق نامه های همکاری را امضا کرده است.
اهداف چین ، هیچ سؤالی در مورد اینکه چه کسی قصد دارد به بزرگترین بازیکن جهانی تبدیل شود ، نیست. لیست کشورهایی که درگیر پروژه چین هستند بسیار گسترده است ، بنابراین من فقط بعضی از آنها را ذکر می کنم: لهستان ، یونان ، پرتغال ، ایتالیا ، اتریش ، لوکزامبورگ ، سوئیس ، ارمنستان ، جمهوری آذربایجان ، روسیه ، و غیره. اگر به پوشش جغرافیایی نگاه کنیم ، کارهای ساختمانی پیش بینی شده در آفریقا ، اروپا و آسیا انجام خواهد شد.
کشورهای بالتیک مستقیماً درگیر پروژه BRI نیستند ، اما این بدان معنی نیست که چین به دنبال ادامه نفوذ خود در منطقه نیست. کشورهای بالتیک عضو اتحادیه اروپا و ناتو هستند و تا حدودی قادر به تأثیرگذاری بر تصمیمات گرفته شده توسط این سازمانها هستند.
بنابراین ، ما نمی توانیم بگوییم که چین ملل بالتیک ، از جمله لتونی را کاملاً مستثنی کرده است ، اما باید توجه داشت که توسط با نگاهی به میزان سرمایه گذاری های دریافت شده ، ما نگرانی اصلی چین نیستیم ، حتی نزدیک.
در سال 2016 ، چین ابراز علاقه برای سرمایه گذاری در پروژه راه آهن Rail Baltica ، اما علاقه در واقع آشکار نشد. f پرستار اما کاملاً درست نیست که بگوییم چین علاقه خود را به این پروژه از دست داده است. در مارس 2019 ، رئیس راه آهن بالتیکا توسعه تجارت کاسپارس بریکنز تأیید کرد که "واقعاً علاقه قابل توجهی از طرف چینی وجود دارد."
اکنون ، چین یکی از رهبران جهان در توسعه سرعت بالا محسوب می شود. فن آوری های ریلی بریکنز اظهار داشت: [ راه آهن بالتیکا برنامه های تجاری می تواند باعث جابجایی محموله های چینی در آینده ، از جمله جذب سرمایه گذاری چینی برای توسعه زیرساخت های لجستیکی و حمل و نقل بار شود.
فعالیت های سرمایه گذاری چین در کشورهای دیگر ، به عنوان مثال ، ساخت مراکز لجستیکی در لهستان و بلاروس نشانه تمایل خود برای دریافت امتیازات اضافی است. این امتیازات اغلب به عنوان شرط اجازه کارگران چینی به داخل کشور آشکار می شود. این فرضیه را تأیید می کند که سرمایه گذاری های چینی و سایر انواع کمک ها مبتنی بر صرفاً خودخواهی و تمایل به کمک نیست.
با نگاه اول ، به نظر می رسد که این کار بزرگی نیست – بگذارید خود چینی ها ساخت و ساز را انجام دهند. باید زمان شوروی را به خاطر بسپاریم ، جایی که یکی از راهکارهای عمدی اتحاد جماهیر شوروی ، سرریز جمهوری ها با انبوه افراد بیگانه بود.
به عنوان مثال ، در سال 1935 ، 63٪ از ساکنان ریگا لاتویایی بودند ، اما در سال 1996 این کاهش به 38 ٪. در اواخر دهه هشتاد ، ایده آوردن 10،000 کارگر ساختمانی برای ساخت مترو ، عامل تعیین کننده ای بود که اعتراض عمومی را علیه آن رقم زد.
همانطور که قبلاً بیان کردم ، چین برادر ایدئولوژیک اتحاد جماهیر شوروی است. چین به خوبی می داند که در طولانی مدت لازم است تا آنجا که ممکن است بسیاری از شهروندان خود را در قلمرو مورد نظر خود مستقر کنند. علاوه بر این ، هرچه مردم چینی در قلمرو خاصی وجود داشته باشند ، آزادی چینی ها بیشتر خواهد شد. خدمات مخفی برای عمل در آنجا. این ما را به نوشته های سان تسو باز می گرداند: در جنگ ، هیچ چیز مهم تر از جاسوسی نیست. هیچ کس نباید به عنوان جاسوس از پاداش بیشتری برخوردار شود. در هیچ شغل دیگری نباید رازداری بیشتری حفظ شود؟
جاسوسان بدون داشتن یک شهوت بصری خاص نمی توانند به طور مفیدی کار کنند. بدون داشتن خیرخواهی و صراحت نمی توان آنها را به درستی مدیریت کرد. بدون ابتکار ذهنی ظریف ، نمی توان از صحت گزارش های آنها اطمینان گرفت. لطیف باشید! لطیف باشید و از جاسوسان خود برای هر نوع مشاغل استفاده کنید.
فکر می کنم شما موافقت می کنید که فرض کنید این ساده باشد ساده لوحانه است که چین از خدمات مخفی خود برای اهداف خود استفاده نمی کند. همچنین احمقانه است که فکر کنیم همه کارگران چینی فقط کارگر صرف هستند.
بنابراین ، من می گویم که در حال حاضر ، این واقعاً چیز خوبی است که کشورهای بالتیک زیر رادار چین قرار نگرفته اند ، زیرا با توجه به حرص و آز بودن و مستعد بودن مردم و شیوه عملکرد چین ، طولی نکشید که برخی احزاب سیاسی شعار دهند که کمونیسم چینی کمونیسم روسی نیست و ما باید همکاری خود را با این ملت گسترش دهیم.
کاملاً شناخته شده است که چین روشهای بیشماری برای بدست آوردن آنچه می خواهد تسلط داشته است. همانطور که قبلاً گفتم ، این از وام های ساده و کمک های مالی تا انواع مختلف سرمایه گذاری متغیر است. و برای تحریک روند ، چین افراد با نفوذ را به جلسات مختلف در چین دعوت می کند ، هزینه های حمل و نقل و اسکان را تحت پوشش قرار می دهد و البته هرگز هدایا را فراموش نمی کند.
سرویس های اطلاعاتی لیتوانی نیز به این نتیجه رسیده اند که: "با رشد اقتصادی چین و جاه طلبی های سیاسی در لیتوانی و سایر کشورهای عضو ناتو و اتحادیه اروپا ، فعالیت های خدمات امنیتی چین به طور فزاینده ای تشدید می شود. "
اکنون می توانیم مقایسه ای بین دو کشور انجام دهیم. درست مانند روسیه ، چین نیز دارای یک هدف واحد – تقویت نفوذ ژئوپلیتیکی خود است. هر دو کشور جاه طلبی های زیادی دارند ، اما وقتی منابع به دست می آیند ، چین از روسیه خیلی جلوتر است. و برخلاف رویکرد تهاجمی روسیه که فقط در کوتاه مدت نتیجه می دهد ، تاکتیک های چین بسیار پنهان تر و عمیق تر است و منابع موجود برای آن بسیار بیشتر است.
من افکار خود را با یک دانایی دیگر نتیجه می گیرم. Sun Tzu: کسی که فاقد چشم انداز است و دشمن خود را دست کم می گیرد ، مطمئناً او را اسیر خواهد کرد.
روزنامه نگار تحقیقی – زینتیس زوتیوتی
بازدیدهای شخصی
